دکمه موبایل منو

جزییات خبر

یکشنبه / ۲۵ فروردین ۱۳۹۸ / ۱۴:۴۴
سرویس : اردبیل
کد خبر : ۱۶۷۷۶۰
گزارشگر : ۹۲

نیکوکاری که التیام‌بخش خستگی راه زائران شاه خراسان است

(یکشنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۸) ۱۴:۴۴

خیری که با راه‌اندازی زائرسرا و اسکان مددجویان تحت حمایت کمیته امداد استان اردبیل در مشهد مقدس از آنها پذیرایی می‌کند، حامی ایتام و یاری‌رسان اقشار آسیب‌پذیر شده است.

به گزارش سایت خبری کمیته امداد، نیکوکار جوانی که گام در راه خدمت‌رسانی به نیازمندان و افراد مستمند نهاده است، التیام‌بخش خستگی راه زائران امام رضا(ع) بوده که برای نخستین‌بار راهی مشهد مقدس می‌شوند.

آنچه در ادامه می‌آید شرح زندگی این نیکوکار است:

37 ساله و ساکن شهر مشهد است. رو به گنبد طلایی امام رضا(ع) می‌ایستد و دست بر سینه گذاشته و خم می‌شود. تواضع و فروتنی از چهره‌اش می‌بارد و با لبخندی به سوی حرم گام بر می‌دارد. صلوات خاصه امام هشتم را زیر لب زمزمه می‌کند و چشم در چشم کبوتران که گرداگرد حرم می‌چرخند، مقابل پنجره طلا می‌ایستد و سلام دوباره می‌دهد.
آرام است و متین، با همه جوانی‌اش هرگز اسیر غرور نشده و می‌کوشد تا آنجا که جان در بدن دارد به زائران امام رضا(ع) خدمت کند و بزرگ‌ترین هدف زندگی‌اش نیز همین خدمت صادقانه به نیازمندان است.
جای جای حرم شلوغ است و تا چشم کار می‌کند زائران از هر سو، به سمت ضریح ایستاده‌اند و به دعا و زیارت مشغولند. در خاطرات کودکانه‏اش غرق می‌شود. وقتی بر روی شانه‏‌های پدر سوار می‏شد تا در میان خیل جمعیتی که گرداگرد ضریح نورانی می‏چرخیدند، دستش به پنجره‌های ضریح برسد و بتواند آن را ببوسد.
پرهای رنگی خادمان حرم امام رضا(ع) در هوا می‌چرخد و مسیر را به زائران نشان می‌دهد. عطر بسیار خوشی همه‌جا را فرا گرفته و زائران هنگامی که این بوی خوش به مشام‌شان می‌رسد، سرشار از حضور امام مهربانی‌ها می‌شوند. زیارتنامه را بر می‌دارد و در گوشه‌ای می‌نشیند تا با صدایی خوش و آهنگین بخواند.
خیلی‌ها او را می‌شناسند و حتی با دست به یکدیگر نشان می‌دهند، اما شهرت در برابر او ارزشی ندارد و خیلی از کارهای خیرخواهانه را در خفا انجام می‌دهد. در همان شب‌ها که به ایتام رسیدگی می‌کند یا نانی بر سر سفره فقرا می‌گذارد. در همه حال به فکر کودکان نیازمندی است که چگونه شب را صبح می‌کنند و با چه امکانات ساده‌ای به تحصیل می‌پردازند.
خودش چنین روزگار سختی را تجربه کرده است و گاه گاهی لحظاتی را یاد می‌کند که پدرش با چه مشکلاتی روبه‌رو بود اما با توکل بر خدا و مدد گرفتن از امام رضا(ع)، می‌کوشید بر گرفتاری‌ها غلبه کند.
دعای خیر پدر و مادر بدرقه راهش بود، هر کجا که می‌رفت و تصمیم به هر کاری می‌گرفت با موفقیت همراه بود و به خوبی می‌دانست که نتیجه دعاهای والدین است که برای او مسیر دستیابی به مدارج عالی زندگی را هموار می‌کند.
دوران کودکی‌اش همراه با پدر به هیئت‌های مذهبی قدم می‌گذاشت و عزاداری می‌کرد. با قرآن انس گرفته بود و دلش می‌خواست مانند قاری‌های بزرگ در محافل قرآنی شرکت کند. پدرش نیز نقش موثری در یادگیری قرآن و احکام داشت و همواره بر رعایت اصول و فروع دین تاکید می‌کرد. به همین دلیل از همان دوران کودکی مقید به اجرای صحیح احکام دینی بود و حتی سایر همکلاسی‌ها و همنوعان خود را به این امر مهم دعوت می‌کرد.
جزو شاگردهای ممتاز مدرسه بود که با نمرات عالی لبخند بر دل مادر و پدر می‌نشاند و آنها به آینده روشن فرزندشان امیدوارتر می‌شدند. موفقیت‌های چشمگیر در عرصه تحصیلی موجب شد تا بتواند با کسب رتبه مناسب در کنکور، وارد دانشگاه شود و در رشته مهندسی عمران به تحصیل ادامه دهد.
او که از کودکی با پایگاه بسیج و هیئت‌های مذهبی در برپایی ایستگاه صلواتی و توزیع سبدهای غذایی همکاری می‌کرد، در سال 95 تصمیم به تاسیس «هیئت الرضویه» گرفت تا با یاری بسیجیان و دوستانش بتواند به ترویج فرهنگ حسینی کمک کند.
اما کار آنها در «هیئت الرضویه» تنها به برپایی مراسم‌های سخنرانی مذهبی و سینه‌زنی ختم نمی‌شد، بلکه اعضای هیئت در دستگیری از فقرا و نیازمندان جامعه نیز نقش مضاعفی ایفا می‌کردند و با همفکری یکدیگر به این نتیجه رسیدند که بهتر است با تبدیل هیئت به موسسه خیریه، بیش از پیش به یاری اقشار آسیب‌پذیر بشتابند.
چیزی نگذشت که برکت به سوی موسسه خیریه روانه شد و آنها شاهد زائر سرای بزرگی بودند که با اسکان زائران نیازمند می‌توانستند از کسانی که برای زیارت امام رضا(ع) قدم به مشهد می‌گذاشتند اما توانایی مالی مناسبی نداشتند، پذیرایی کنند.
شوق بسیاری داشت و حتی در بدو ورود زائرانی که برای نخستین بار گام در مشهد می‌گذاشتند، از شوق اشک در گوشه چشمانش حلقه می‌زد و خود را موظف می‌دانست که استقبال گرمی از آنها داشته باشد تا در زائرسرا احساس آرامش کنند و فقط و فقط به زیارت بپردازند.
در کنار اسکان زائران امام رضا(ع)، تهیه اقلام غذایی و پذیرایی از یکایک آنها از دیگر وظایفی بود که باید به طور احسن به انجام می‌رساند. خود نیز در برپایی سفره‌های پذیرایی وارد عمل می‌شد و با توزیع غذا و اقلام خوراکی در بین ایتام و خانوار نیازمند تلاش می‌کرد دل‌های آنها را شاداب‌تر کند.
در همان محل زائر سرا، کارگاه‌های آموزشی فرهنگی، مذهبی و آموزشی برای زائران برگزار می‌کرد تا در کنار زیارت، با سبک زندگی اسلامی و ایرانی آشنا شوند. اساتید برجسته‌ای را به برنامه‌ها دعوت می‌کرد تا مددجویان ضمن آشنایی با سبک زندگی ائمه اطهار(ع) و الگو گرفتن از آن، به معنویات زندگی توجه بیشتری کنند و گام‌های بلندتری را در مسیر توانمندی و خوداتکایی بردارند.
زائر سرایی که او مدیریتش را بر عهده دارد، از سال 95 تا 97 میزبان 20 کاروان زیارتی از مددجویان اردبیلی بوده است که برای نخستین‌بار راهی مشهد مقدس شده بودند. حدود هزار مددجو در طول سه سال در زائر سرا اسکان یافتند و همواره دعاگوی او هستند که زمینه سفر آنها به مشهدالرضا را فراهم کرد.
این نیکوکار در کنار اسکان مددجویان در زائر سرا، حامی ایتام اردبیلی است و ماهانه با پرداخت کمک‌های نقدی و غیرنقدی به فرزندان معنوی‌ خود کمک می‌کند تا درس بخوانند و در آینده به افراد موفقی تبدیل شوند.
از سوی دیگر در پرداخت هزینه‌های درمانی و دارویی مددجویان همواره پیشتاز بوده و با تأمین اقلام ضروری زندگی و لوازم خانگی به خانوار تحت حمایت کمک می‌کند تا نگران نباشند و با آسودگی خاطر روزهای زندگی را پشت سر بگذارند.
او کسی است که تاکنون جهیزیه بسیاری از نوعروسان اردبیلی را تقبل کرده تا آنها راهی خانه بخت شوند و هم‌اکنون نیز درصدد است تا با ساخت منزل مناسب، ایتام تحت حمایت خود را از سرپناهی مقاوم بهره‌مند سازد.
با اینکه فرسنگ‌ها از استان اردبیل دور است، اما دلش برای نیازمندان این استان پَر می‌کشد و با کمک‌های خود می‌کوشد باری از دوش اقشار آسیب‌پذیر بردارد. گرچه اینک تبدیل به فرد نیکوکاری شده که تلاش دارد بخشی از مشکلات مددجویان در سراسر کشور را تسکین دهد.
انتهای پیام

تعداد بازدید : ۴۲۷

پست الکترونیک را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید